Zaburzenie lęku uogólnionego

Uogólnione zaburzenie lękowe to nadmierny lęk oraz trudne do opanowania, nadmiarowe zamartwianie się wieloma sprawami. Najczęściej zamartwianiu się towarzyszą objawy somatyczne, które są źródłem dodatkowego cierpienia. Do najczęstszych objawów fizycznych przy tym zaburzeniu należą: trudności ze snem, napięcie mięśniowe, nadmierna męczliwość, tendencja do drażliwości i zwiększony niepokój. Odczuwanie lęku występuje w wielu, różnych sytuacjach, a ponadto pacjenci spędzają dużo czasu na martwieniu się, jak ich lęk będzie wpływał na samopoczucie oraz zdrowie psychiczne. Intensywność zamartwiania się jest nadmiarowa w stosunku do rzeczywistego zagrożenia, jednak nie pomagają tutaj rady typu: “Będzie dobrze!”, “Nie ma co się martwić”.

Głównym celem terapii w przypadku lęku uogólnionego jest pomoc w zmniejszeniu ilości zamartwiania się. Pomocne w tym jest skupienie się na modyfikacji dysfunkcjonalnych przekonań, jakie pacjent ma na temat zamartwiania się. Rozpoczęcie pracy nad podważaniem negatywnych i pozytywnych przekonań dotyczących martwienia się i zmiana dotychczasowych sposobów radzenia sobie z martwieniem pozwalają na zmniejszenie ilości czasu na zamartwianie się.