Terapia poznawczo-behawioralna Poznań

Psychoterapia

Pracownia emocji nastawiona jest na prowadzenie psychoterapii, która stanowi zespół metod leczenia rozmaitych zaburzeń i problemów natury psychicznej, w oparciu o bezpośredni kontakt specjalisty z pacjentem. Pacjent korzystający z psychoterapii wcale nie musi doświadczać zaburzeń psychicznych, a może jedynie odczuwać potrzebę poprawienia jakości swojego życia emocjonalnego, chęć zwiększenia motywacji do działania, pewności siebie czy usprawnienia komunikacji z innymi ludźmi. W zależności od problemu dobierany jest odpowiedni rodzaj i czas trwania terapii. 

Na czym polega psychoterapia poznawczo-behawioralna?

Terapia poznawczo-behawioralna to metoda psychoterapii o udowodnionej naukowo skuteczności w leczeniu wielu problemów i zaburzeń emocjonalnych. Założeniem terapii jest koncentracja na tym co dzieje się tu i teraz, jednocześnie sięgając do przeszłych doświadczeń, które mogą pomóc w zrozumieniu bieżącego funkcjonowania pacjenta. Terapia opiera się na założeniu, że to, w jaki sposób postrzegamy sytuację, jakie nadajemy tej sytuacji znaczenie, wpływa na odczuwane przez nas emocje. Terapia to rodzaj rozmowy o tym jak postrzegasz świat, siebie oraz innych i jak to spostrzeganie wpływa na twoje funkcjonowanie i samopoczucie. W trakcie terapii uczysz się jak rozwijać umiejętności potrzebne do radzenia sobie w trudnych sytuacjach.

Cechy i założenia terapii poznawczo-behawioralnej

Wśród najważniejszych atrybutów psychoterapii poznawczo-behawioralnej należy wskazać:

  • silny związek terapeutyczny,
  • zrozumienie zależności pomiędzy emocjami, myślami, zachowaniem, otoczeniem i reakcjami organizmu,
  • współpracę i aktywne uczestnictwo w procesie terapeutycznym jednostek i par,
  • zorientowanie celowościowe i skoncentrowanie się psychoterapii na danym problemie (np. rozwiązaniu problemów emocjonalnych),
  • edukacyjny charakter – terapia behawioralna uczy osoby (pary), w jaki sposób mogą być swoim własnym terapeutą,

Terapia poznawcza wykorzystuje wiele technik, mających za zadanie zmianę wzorców zachowań, emocji i myślenia przez osobę, u której zdiagnozowano depresję czy zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne.

Techniki terapii poznawczo-behawioralnej

W pracy z pacjentami wykorzystywane są techniki terapii poznawczo-behawioralnej, których skuteczność została pozytywnie zweryfikowana w wielu badaniach empirycznych. W psychoterapii osób z zaburzeniami obsesyjno-kompulsyjnymi oraz terapii par i małżeństw – w zależności od rodzaju problemów emocjonalnych i psychicznych – stosuje się m.in.:

  • dialog sokratejski – który poprzez umiejętne zadawanie pacjentowi pytań umożliwia postawienie diagnozy,
  • skalowanie – ta metoda wykorzystuje technikę opisową, rysunkową i tabelaryczną; na ich podstawie oceniana jest skala problemu,
  • restrukturyzację poznawczą – pomaga zrozumieć pacjentowi jego obawy, zmienić negatywne i nieracjonalne myślenie, redukując w ten sposób podłoże jego lęków w konkretnej sytuacji.

Jak przebiega proces terapii poznawczo-behawioralnej?

Terapia poznawczo-behawioralna opiera się na ścisłej współpracy między terapeutą a pacjentem. Na początku wspólnie identyfikowane są problemy, które wymagają interwencji. Następnie przeprowadzana jest dokładna diagnoza, która pozwala na zrozumienie źródła trudności. Kolejnym krokiem jest wyznaczenie celów terapeutycznych, które będą kierować dalszymi działaniami. W trakcie sesji obie strony angażują się w aktywną wymianę myśli i doświadczeń, co sprzyja efektywnemu przebiegowi terapii.

Czas trwania terapii poznawczo-behawioralnej jest zróżnicowany i zależy od indywidualnych potrzeb pacjenta, a także problemów, z jakimi się on mierzy. Za jej pomocą można leczyć m.in. depresję oraz wiele innych schorzeń. Zazwyczaj leczenie obejmuje od kilku tygodni do roku, co czyni TPB terapią krótkoterminową. Dzięki skoncentrowaniu na konkretnych problemach, efekty mogą być zauważalne już po kilku sesjach. Terapia poznawczo-behawioralna uczy pacjentów radzenia sobie z codziennymi wyzwaniami poprzez rozwijanie umiejętności adaptacyjnych. Pacjenci zdobywają narzędzia do samopomocy, które mogą wykorzystywać w przyszłości.

W czym jest skuteczna psychoterapia poznawczo-behawioralna?

Wyniki opublikowanych badań wskazują na skuteczność terapii poznawczo-behawioralnej zastosowanej w leczeniu osób z następującymi problemami emocjonalnymi i zaburzeniami psychicznymi:

Zaburzenia psychiczne występujące u osób dorosłych:

  • Zaburzenia nastroju: depresja (w tym: depresja w podeszłym wieku, depresja sezonowa, zapobieganie nawrotom w nawracających zaburzeniach depresyjnych), zaburzenia afektywne dwubiegunowe (w połączeniu z farmakoterapią),
  • Zaburzenia lękowe: zaburzenia lękowe uogólnione, napady paniki, agorafobia, lęk społeczny/fobia społeczna, zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne, zaburzenia stresowe pourazowe (PTSD), fobie proste,
  • Zaburzenia pod postacią somatyczną: zaburzenia somatyzacyjne, dysmorfofobia,
  • Zaburzenia odżywiania: anoreksja, bulimia, zaburzone objadanie się,
  • Zaburzenia osobowości: osobowość z pogranicza,
  • Zaburzenia snu,
  • Zaburzenia związane z nadużywaniem substancji psychoaktywnych (opiatów, kokainy, nikotyny, benzodiazepin),
  • Patologiczny hazard,
  • Zaburzenia seksualne (także w terapii osób dokonujących przestępstw na tle seksualnym),
  • Schizofrenia (w połączeniu z farmakoterapią),
  • Złość, konflikty małżeńskie,
  • Zaburzenia somatyczne: przewlekłe zespoły bólowe (w tym ból pleców, ból idiopatyczny, ból w klatce piersiowej niezwiązany z chorobą niedokrwienną serca), zespół jelita drażliwego otyłość, astma z napadami paniki, zespół napięcia przedmiesiączkowego, zespół przewlekłego zmęczenia, fibromialgia.

Zaburzenia psychiczne występujące u dzieci i młodzieży:

  • Zaburzenia nastroju: depresja,
  • Zaburzenia lękowe: lęk separacyjny, zaburzenia lękowe uogólnione, fobie, zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne, zaburzenia stresowe pourazowe (PTSD),
  • Zaburzenia pod postacią somatyczną: zaburzenia somatyzacyjne,
  • Zaburzenia odżywiania: anoreksja, bulimia,
  • Zachowania opozycyjno-buntownicze,
  • ADHD.

Źródło: Agnieszka Popiel, Ewa Pragłowska, Psychoterapia poznawczo-behawioralna

Terapia poznawczo-behawioralna jest terapią opartą na dowodach naukowych (Evidence- Based Therapy). Terapia oparta na dowodach stosuje leczenie, które zostało przetestowane i poddane ocenie skuteczności w wyniku badań klinicznych spełniających odpowiednie standardy.

Od czego zaczyna się terapia?

Więcej
W terapii poznawczo-behawioralnej istotna jest poprawa aktualnego i przyszłego funkcjonowania, oparta na zmianie obecnego sposobu myślenia lub bieżących zachowań. Ważnym elementem terapii jest rozpoznanie i zrozumienie powodów oraz omówienie doświadczeń, które mają wpływ na sposób myślenia pacjenta. Istotnym elementem terapii poznawczo-behawioralnej jest zidentyfikowanie i określenie wagi problemów pacjenta, których rozwiązanie byłoby celem terapii. Psychoterapia poznawczo-behawioralna jest metodą leczenia nakierowaną na rozwiązywanie konkretnych problemów. Niezwykle istotnym elementem terapii jest współpraca między terapeutą, a pacjentem (określenie celu terapii jest wspólną decyzją pacjenta i terapeuty, choć wiodącą rolę odgrywa tu pacjent). Na ogół cel ma bezpośredni związek z tym, co motywuje pacjenta do szukania pomocy terapeuty. Praca na początku terapii opiera się właśnie na określeniu obszarów problemowych i celów terapii.

Współpraca w terapii poznawczo-behawioralnej

Więcej
W założeniach terapii to pacjent jest ekspertem od siebie, bo ma najlepszy dostęp do swoich myśli i odczuć. Terapeuta w empatyczny, życzliwy sposób daje możliwość ujawnienia ich podczas sesji co umożliwia wspólną pracę nad trudnościami zgłaszanymi przez pacjenta. Terapia to rodzaj pracy zespołowej, terapeuta ma tutaj rolę przewodnika po świecie myśli i przekonań, jednak bez wskazywania co pacjent ma robić. Docelowo to pacjent ma stać się sam dla siebie terapeutą, korzystając z nabytych podczas terapii kompetencji.

Terapia schematów

Więcej
Terapia schematów jest coraz częściej wykorzystywana w leczeniu zaburzeń osobowości, ale również innych problemów takich jak chroniczna depresja, urazy z dzieciństwa, terapia par i zapobieganie nawrotom nadużywania substancji psychoaktywnych. Podejście terapeutyczne, którego twórcą jest Jeffrey E. Young bazuje na terapii poznawczo- behawioralnej, lecz integruje ją z elementami wielu innych szkół terapeutycznych. Kładzie ona większy nacisk na zgłębienie sięgających dzieciństwa i okresu dojrzewania przyczyn problemów psychologicznych pacjenta, zastosowanie technik pracy z emocjami, budowanie relacji terapeuta-pacjent i zmianie nieadaptacyjnych stylów radzenia sobie.
Dzięki terapii schematów pacjenci uczą się dostrzegać własne problemy i ich źródło. Terapeuta jest sojusznikiem pacjenta w jego walce ze schematami i stosuje strategie wspierające w zmianie. Kiedy pacjent powtarza dysfunkcyjne wzorce oparte na swoich schematach, terapeuta empatycznie konfrontuje go z powodami, dla których klient powinien je zmienić. Terapia skupia się również na zaspokojeniu częściowo tych potrzeb pacjentów, które nie zostały zaspokojone w dzieciństwie. Do wyróżnionych nieadaptacyjnych schematów należą: Opuszczenie / Niestabilność więzi, Nieufność / Skrzywdzenie, Deprywacja emocjonalna, Wadliwość / Wstyd, Izolacja społeczna, Zależność / Niekompetencja, Podatność na zranienie, Uwikłanie emocjonalne, Porażka, Roszczeniowość, Niedostateczna samokontrola, Podporządkowanie się, Samopoświęcenie, Poszukiwanie akceptacji i uznania, Negatywizm, Zahamowanie emocjonalne, Nadmierne wymagania. Terapeuta identyfikuje które z nieadaptacyjnych schematów występują u pacjenta.

Czas terapii poznawczo-behawioralnej

Więcej
Zazwyczaj terapia poznawczo- behawioralna trwa od kilku tygodniu do 6 miesięcy, uwzględniając, że spotkania odbywają się raz w tygodniu. Poza sesjami pacjent wykonuje prace osobiste, które mają na celu wzmocnienie efektów terapeutycznych. Czasami w przypadku zaburzeń osobowości terapia może trwać znacznie dłużej. Również osoby, które cierpią na przewlekłe, nawracające dolegliwości mogą wymagać dłuższej terapii, aby utrzymać stabilny stan zdrowia.

Terapia Akceptacji i Zaangażowania

Więcej
Terapia akceptacji i zaangażowania (acceptance & commitment therapy, ACT) to jedna z metod psychoterapii i treningu psychologicznego, należąca do tzw. trzeciej fali terapii behawioralnej. Twórcy terapii akceptacji i zaangażowania sądzą, że cierpienie człowieka nierzadko ma swoje źródło w jego zachowaniach. Według tego spojrzenia na człowieka ludzie nierzadko doświadczają konfliktów psychologicznych z powodu tego, że próbują walczyć ze swoimi przykrymi emocjami.
W praktycznej formie tej terapii terapeuta w gabinecie nie będzie kładł największego nacisku na to, jakie myśli, emocje i wrażenia ma dana osoba, gdyż każdy z nas jest w stanie martwić się, porównywać, przewidywać, wspominać i czuć pełen zakres emocji. ACT podkreśla, że to naturalne, ludzkie doświadczenia. Największy nacisk położony jest natomiast na to, jaka jest relacja tej osoby z tym, co ona przeżywa. Czyli jaki ma stosunek do tego co się z nią dzieje w danej sytuacji. Głównym celem terapii ACT jest zwiększenie u pacjenta tzw. elastyczności psychologicznej – jest ona miarą zdolności radzenia sobie psychiki człowieka wtedy, gdy styka się on z jakimiś przykrymi dla niego wydarzeniami w życiu. Osoba, która ma rozwiniętą elastyczność psychologiczną, jest w stanie funkcjonować tu i teraz, niezależnie od tego, z jakimi emocjami w danej chwili się styka.

Terapia jest skupiona na problemie i zorientowana na cel

Więcej
Celem terapii jest często wyeliminowanie lub zmniejszenie objawów, które są źródłem nieprzyjemnych emocji lub w znaczący sposób wpływają na funkcjonowanie w codziennym życiu. Celem może być również nauka umiejętności radzenia sobie w sytuacjach trudnych. W dalszym etapie terapii, kiedy pacjent zaczyna czuć się coraz lepiej, praca terapeutyczna jest skupiona na utrzymaniu tej zmiany lub profilaktyce nawrotu. Analizowane są przekonania, na których opiera się sposób myślenia danej osoby.

FAQ

Nie, do prywatnego psychologa nie jest wymagane skierowanie, co umożliwia bezpośrednie umówienie się na wizytę bez konieczności posiadania dokumentu od lekarza rodzinnego czy też innego specjalisty.

Psycholog nie ma uprawnień do przepisywania leków. Przepisywanie leków psychotropowych oraz innych preparatów medycznych należy do psychiatrów lub lekarzy ogólnych. Psycholog skupia się na diagnozowaniu oraz terapii psychologicznej, takiej jak terapia poznawczo-behawioralna, która pomaga radzić sobie z trudnościami emocjonalnymi bez stosowania farmakologii.

Tak, często stosuje się terapię poznawczo-behawioralną w połączeniu z farmakoterapią, zwłaszcza w przypadku poważniejszych zaburzeń. Wówczas jednak konieczna jest konsultacja z psychiatrą, który decyduje o włączeniu farmakoterapii do procesu leczenia.

Koszt wizyty u psychologa w przypadku terapii indywidualnej wynosi 220 zł za 50 minut. Cena ta jest nieco wyższa w przypadku psychoterapii par – wówczas wynosi ona 340 zł, ale spotkanie trwa 90 minut.

Psychoterapia to proces leczenia zaburzeń emocjonalnych i psychicznych poprzez rozmowę i specjalistyczne techniki terapeutyczne. Terapia poznawczo-behawioralna polega na pracy nad zmianą negatywnych myśli (poznawczych) oraz niekorzystnych zachowań (behawioralnych). Pacjent uczy się rozpoznawać i modyfikować wzorce myślenia oraz działań, które wpływają na jego samopoczucie i funkcjonowanie.

Czas trwania psychoterapii poznawczo-behawioralnej jest różny i zależy od rodzaju problemu, złożoności trudności pacjenta oraz celów terapii. Standardowa terapia trwa od kilku do kilkudziesięciu sesji, odbywających się zwykle raz w tygodniu. Problemy mniej złożone mogą wymagać mniej sesji, natomiast bardziej skomplikowane stany – dłuższej terapii.

Pierwsza wizyta to zazwyczaj spotkanie poznawcze, podczas którego psycholog przeprowadza wywiad na temat historii pacjenta, obecnych problemów i oczekiwań. Terapeuta wyjaśnia zasady terapii, nawiązuje relację oraz określa wstępne cele. Pacjent ma okazję opowiedzieć o swoich trudnościach i zadać pytania.

Decyzja o wizycie u psychologa lub psychiatry zależy od charakteru problemu. Psychiatra jest lekarzem, który diagnozuje oraz leczy zaburzenia psychiczne, może przepisywać leki i prowadzi terapię farmakologiczną. Psycholog skupia się na terapii psychologicznej i diagnozie psychologicznej bez stosowania leków. W przypadku poważnych zaburzeń psychicznych lub gdy potrzebne są leki, lepszym wyborem jest psychiatra. Dla problemów emocjonalnych lub sytuacji, które wymagają wsparcia psychoterapeutycznego, warto zacząć od psychologa.

Podczas terapii można rozmawiać o wszystkim, co wpływa na Twoje samopoczucie i funkcjonowanie – emocjach, myślach, zachowaniach, relacjach z innymi, traumach, lękach, stresie, problemach rodzinnych czy zawodowych. Psychoterapia poznawczo-behawioralna pomaga zidentyfikować negatywne schematy myślowe i zachowania, które można zmieniać. Terapia to także miejsce na wyrażenie uczuć i znalezienie strategii radzenia sobie.

Terapia poznawczo-behawioralna (CBT) opiera się na założeniu, że myśli, emocje i zachowania są ze sobą powiązane. Terapeuta wspólnie z pacjentem identyfikuje szkodliwe myśli i niekorzystne zachowania, a następnie pomaga je zmieniać, by poprawić funkcjonowanie i samopoczucie. Metody CBT są praktyczne i zorientowane na cele, często obejmują zadania domowe i techniki do samodzielnego stosowania.

To technika zmiany negatywnych i nieprawidłowych przekonań przez analizę i zastępowanie ich bardziej realistycznymi i pozytywnymi myślami.

CBT jest skuteczna w leczeniu wielu problemów, takich jak: zaburzenia lękowe, depresja, stres pourazowy, zaburzenia obsesyjno-kompulsywne, fobie, problemy z samooceną, zaburzenia odżywiania, oraz w radzeniu sobie z trudnymi sytuacjami życiowymi. Ponadto terapia ta jest odpowiednia zarówno dla dorosłych, jak i dla młodzieży.

Tak, CBT jest jedną z najczęściej badanych i najskuteczniejszych form terapii psychologicznej. Liczne badania udowodniły jej efektywność w redukcji objawów wielu zaburzeń psychicznych. Jej skuteczność wynika z praktycznego podejścia, nauki konkretnych umiejętności oraz angażowania pacjenta w proces terapeutyczny.

Tak, terapia poznawczo-behawioralna to poufny proces. Wszystkie informacje podane podczas sesji są objęte tajemnicą zawodową. Psycholog nie może ujawnić danych pacjenta bez jego zgody, chyba że istnieje zagrożenie życia lub zdrowia pacjenta lub innych osób.

Przed pierwszą wizytą warto zastanowić się nad swoimi problemami, objawami oraz celami terapii. Pomocne może być spisanie konkretnych pytań lub sytuacji, które chce się omówić. Nie trzeba mieć „gotowej” historii – psycholog pomoże w uporządkowaniu myśli na miejscu.

Tak, regularność spotkań jest ważna, aby terapia była skuteczna. Systematyczne sesje umożliwiają monitorowanie postępów i wprowadzanie zmian. Praca między sesjami, np. wykonywanie zadań domowych, wzmacnia efekty terapii.

Sesje obejmują rozmowę między terapeutą a pacjentem, analizę myśli i zachowań, zadawanie zadań domowych oraz naukę technik radzenia sobie ze stresem i negatywnymi emocjami.

Tak, terapia poznawczo-behawioralna jest adaptowana do potrzeb dzieci i młodzieży i często używana do leczenia fobii, lęków i zaburzeń zachowania.

Do technik stosowanych podczas terapii należą m.in. restrukturyzacja poznawcza, trening umiejętności radzenia sobie, ekspozycja na sytuacje lękowe, relaksacja oraz rozwiązywanie problemów.

Kontakt

Zadaj pytanie / Skontaktuj się w celu umówienia wizyty

    Forma konsultacji:
    Forma terapii:
    Dostępność wizyty - Proszę wpisać w poniższym polu swoją dostępność (poniedziałek-piątek od 8 - 20)
    Zapraszamy również do kontaktu przez SMS, mail lub Skype

    Centrum Kultury ZAMEK w Poznaniu
    ul. Św. Marcin 80/82
    61-809 Poznań

    Gabinety 307, 311, 313, III piętro. W budynku jest dostępna winda